บทนำ
หลัวชิงเยว่รักคู่หมั้นมานานนับสิบปี ยอมทำทุกอย่างเพียงหวังว่าสักวันเขาจะมองเห็นหัวใจของนาง ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับเป็นฝ่ามือจากบุรุษที่รัก เพราะเขาเลือกเชื่อน้ำตาของน้องสาวต่างมารดามากกว่าคำพูดของนาง
ในเมื่อความรักไร้ค่า นางก็ไม่ต้องการมันอีก!
หนังสือถอนหมั้นถูกวางลงตรงหน้า พร้อมหัวใจที่ไม่คิดหวนกลับ จากนี้ผู้ใดแย่งชิงสิ่งของของนาง นางจะทวงคืน ผู้ใดใส่ร้ายนาง นางจะเปิดโปงให้หมดสิ้น
ต่อให้คนทั้งเมืองตราหน้าว่า หลัวชิงเยว่คือนางร้าย แล้วอย่างไรเล่า?
เพราะนางร้ายผู้นี้...จะไม่ยอมให้ผู้ใดกำหนดชีวิตของนางอีกต่อไป
บท 1
“ส่งให้คนของฮูหยินรองทุกสามเดือนเจ้าค่ะ ผู้เช่าคนหนึ่งยังเก็บใบรับเงินย้อนหลังไว้หลายปีด้วย” ชิงหลัวตอบพลางส่งกระดาษให้เจ้านาย
“แล้วที่ดินทางใต้ของเมือง” หลัวชิงเยว่ถามต่อ เพราะนี่เป็นทรัพย์สินที่โฉนดหายไปจากกล่องเมื่อครู่พอดี
“เรื่องนั้นแปลกมากเจ้าค่ะ” ชิงหลัวตอบพลางหยิบกระดาษอีกแผ่นออกมา สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวล
“แปลกอย่างไร” หลัวชิงเยว่ถามทันที
“ที่ดินผืนนั้นมีคนกำลังจะสร้างโกดังขนาดใหญ่เจ้าค่ะ บ่าวถามคนแถวนั้นจึงรู้ว่ามีการเจรจาขายที่ดินไปเมื่อไม่นานมานี้” ชิงหลัวตอบเสียงต่ำ
“ขายให้ใคร” หลัวชิงเยว่ถาม สีหน้าที่เคยสงบเย็นลงทันที
“พ่อค้าตระกูลเฉาเจ้าค่ะ แต่ยังไม่รู้ว่าการซื้อขายเสร็จสมบูรณ์หรือยัง” ชิงหลัวตอบตามข้อมูลที่สืบมา
“โฉนดที่ดินผืนนั้นหายไปพอดี” หลัวชิงเยว่กล่าวช้า ๆ ก่อนมองกล่องเอกสารที่หลันเซียงเพิ่งนำมาส่ง ทุกอย่างเริ่มเชื่อมโยงกันชัดเจนขึ้น หากที่ดินถูกขายโดยที่นางไม่รู้เรื่อง ย่อมหมายความว่ามีคนกำลังจัดการสินเดิมของนางเสมือนเป็นทรัพย์สินของตนเอง
“คุณหนู เราต้องรีบไปดูนะเจ้าคะ หากพวกเขาขายสำเร็จแล้วจะทำอย่างไร” ชิงหลัวถามอย่างร้อนใจ
“พรุ่งนี้ไปที่สำนักงานทะเบียนที่ดินก่อน” หลัวชิงเยว่ตอบอย่างเด็ดขาด นางต้องตรวจว่าชื่อเจ้าของในทะเบียนยังเป็นเสิ่นเยว่หรงหรือถูกเปลี่ยนไปแล้ว หากมีการปลอมเอกสาร เรื่องนี้จะไม่ใช่เพียงการยักยอกเงินอีกต่อไป
เช้าวันรุ่งขึ้น หลัวชิงเยว่ออกจากจวนตั้งแต่ต้นยามเฉิน นางไม่ได้พาสาวใช้หลายคนไป มีเพียงชิงหลัวติดตามเช่นเดิม ทั้งสองมุ่งตรงไปยังสำนักงานที่เก็บทะเบียนซื้อขายที่ดินของเมืองหลวง
“คุณหนูหลัวต้องการตรวจโฉนดที่ดินผืนนี้หรือขอรับ” เจ้าหน้าที่ถามหลังรับรายละเอียดจากนาง
“ใช่ ที่ดินเดิมเป็นสินเดิมของมารดาข้า ข้าต้องการตรวจว่าเวลานี้ผู้ใดถือครอง” หลัวชิงเยว่ตอบอย่างสุภาพ
“กรุณารอสักครู่ขอรับ” เจ้าหน้าที่รับคำก่อนเดินเข้าไปค้นทะเบียนด้านใน
หลัวชิงเยว่รออยู่ประมาณหนึ่งเค่อ เจ้าหน้าที่จึงกลับออกมาพร้อมเอกสารหนึ่งชุด แต่สีหน้าของเขาดูประหลาดเล็กน้อย
“มีปัญหาหรือ” หลัวชิงเยว่ถามทันที
“ตามทะเบียน ที่ดินผืนนี้ยังไม่ได้ขายขอรับ แต่เมื่อห้าวันก่อนมีคนมายื่นเอกสารขอเปลี่ยนชื่อผู้ถือครอง” เจ้าหน้าที่ตอบพลางวางสำเนาคำร้องลงตรงหน้า
“เปลี่ยนเป็นชื่อผู้ใด” หลัวชิงเยว่ถาม
“เฉาหย่ง พ่อค้าตระกูลเฉาขอรับ” เจ้าหน้าที่ตอบตามข้อมูลในทะเบียน
“ผู้ใดยื่นคำร้อง” หลัวชิงเยว่ถามต่อทันที
“ผู้จัดการโจวซึ่งอ้างว่าได้รับมอบอำนาจจากเจ้าของที่ดินขอรับ” เจ้าหน้าที่ตอบก่อนหยิบเอกสารอีกแผ่นขึ้นมา
“เจ้าของที่ดินคือผู้ใด” หลัวชิงเยว่ถาม ดวงตาจับจ้องเอกสารตรงหน้าไม่กะพริบ
“ในหนังสือมอบอำนาจเขียนชื่อคุณหนูหลัวชิงเยว่ขอรับ” เจ้าหน้าที่ตอบพร้อมเลื่อนเอกสารให้นางดู
ชิงหลัวสูดลมหายใจด้วยความตกใจ ส่วนหลัวชิงเยว่กลับนิ่งสนิท นางหยิบเอกสารขึ้นมาดูและพบชื่อของตนอยู่ด้านล่างจริง อีกทั้งยังมีตราประทับซึ่งดูคล้ายตราประจำตัวของนาง
“ข้าไม่เคยมอบอำนาจให้ผู้ใดขายที่ดิน” หลัวชิงเยว่กล่าวช้า ๆ น้ำเสียงเย็นลงอย่างชัดเจน
“เช่นนั้นเอกสารฉบับนี้อาจมีปัญหาแล้วขอรับ” เจ้าหน้าที่ตอบด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะหากเจ้าของตัวจริงปฏิเสธ การเปลี่ยนชื่อย่อมต้องหยุดทันทีจนกว่าจะตรวจสอบเสร็จ
“หยุดการโอนที่ดินไว้ก่อน ข้าจะยืนยันตัวตนและนำหลักฐานมาส่งเพิ่มเติม” หลัวชิงเยว่กล่าวอย่างหนักแน่น
“ได้ขอรับ ข้าจะระงับคำร้องไว้ชั่วคราว” เจ้าหน้าที่ตอบทันที ก่อนนำเอกสารไปดำเนินการตามขั้นตอน
เมื่อเดินออกจากสำนักงาน ชิงหลัวมีสีหน้าโกรธจนแทบพูดไม่ออก นางไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าถึงขั้นใช้ชื่อคุณหนูขายทรัพย์สินโดยไม่ได้รับอนุญาต
“คุณหนู คราวนี้ชัดเจนแล้วนะเจ้าคะ” ชิงหลัวกล่าวหลังขึ้นรถม้าเรียบร้อย
“ใช่” หลัวชิงเยว่ตอบสั้น ๆ นางมองสำเนาหนังสือมอบอำนาจในมืออย่างเย็นชา
“เรากลับไปบอกนายท่านเดี๋ยวนี้เลยหรือไม่เจ้าคะ” ชิงหลัวถามอย่างคาดหวัง
“กลับจวน” หลัวชิงเยว่ตอบ ก่อนพับเอกสารเก็บอย่างระมัดระวัง คราวนี้นางไม่คิดรออีกแล้ว เพราะอีกฝ่ายเริ่มพยายามขายทรัพย์สินของนาง หากช้าไปแม้เพียงไม่กี่วัน อาจเกิดความเสียหายมากกว่านี้
เมื่อกลับถึงจวน หลัวชิงเยว่ไม่ได้กลับเรือนของตน แต่มุ่งตรงไปยังห้องหนังสือของบิดา ทว่าพ่อบ้านกลับแจ้งว่าหลัวเจิ้งเหวินยังไม่กลับจากราชสำนัก นางจึงตัดสินใจรออยู่ที่เรือนหน้า
ระหว่างนั้นกลับมีแขกคนหนึ่งมาถึงก่อน
“คุณหนูใหญ่ ท่านอ๋องเผยเสด็จมาขอรับ” พ่อบ้านเข้ามารายงานด้วยสีหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะเผยจิ้งหยวนไม่เคยเสด็จมาจวนเสนาบดีเป็นการส่วนตัวมาก่อน
“ท่านอ๋องเผย?” หลัวชิงเยว่ถามอย่างประหลาดใจ นางไม่คิดว่าจะพบเขาอีกเร็วถึงเพียงนี้
“พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋องตรัสว่ามีเรื่องเกี่ยวกับร้านเยว่ซินต้องการแจ้งคุณหนูขอรับ” พ่อบ้านตอบตามที่ได้รับคำสั่งมา
“เชิญท่านอ๋องที่ห้องรับรอง” หลัวชิงเยว่กล่าวก่อนเก็บเอกสารเรื่องที่ดินเข้ากับตัว แล้วเดินไปยังห้องรับรองด้านหน้า
เมื่อเข้าไปถึง นางเห็นเผยจิ้งหยวนนั่งอยู่ริมหน้าต่างพร้อมเอกสารหนึ่งชุดบนโต๊ะ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นเมื่อเห็นนางเดินเข้ามา
“ถวายพระพรท่านอ๋องเพคะ” หลัวชิงเยว่ยอบกายตามมารยาท
“ไม่ต้องมากพิธี” เผยจิ้งหยวนตอบ ก่อนมองสีหน้าของนางแล้วเลื่อนเอกสารบนโต๊ะไปด้านหน้า
“ท่านอ๋องเสด็จมาวันนี้เพราะเรื่องร้านเยว่ซินหรือเพคะ” หลัวชิงเยว่ถาม
บทล่าสุด
#31 บทที่ 31 ตอนที่ 10.5
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#30 บทที่ 30 ตอนที่ 10.4
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#29 บทที่ 29 ตอนที่ 10.2
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#28 บทที่ 28 ตอนที่ 10.1
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#27 บทที่ 27 ตอนที่ 9.4
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#26 บทที่ 26 ตอนที่ 9.3
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#25 บทที่ 25 ตอนที่ 9.2
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#24 บทที่ 24 ตอนที่ 9.1
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#23 บทที่ 23 ตอนที่ 8.3
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#22 บทที่ 22 ตอนที่ 8.2
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026
คุณอาจชอบ 😍
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?













